Van voorbij gaande verbroedering
Jun 28th 2010BertBrouwer.comOpen Podium
Dezer weken liggen broederliefde en broedermoord in elkaars verlengde. Straten en wijken zijn oranje gekleurd en wee je gebeente als je kanariegeel in plaats van oranje boven buiten loopt. Bij voorbaat verdacht! Bij mij in de wijk al ruim drie weken vlaggetjesweken. Meer dan 4 kilometer oranje windvaantjes zijn er van hot naar her gespannen. Fantastisch wanneer je bij windstil weer buiten zit. Minder aangenaam wanneer er een puik wind staat, een ware kakofonie aan geklapper.
De oranjegekte lijkt meer dan een hype. Voor velen is het tot een nieuwe levensvervulling verworden. Tijdens het EK in 2008 leek er al meer aan de hand dan normale oranjevreugde. Anno 2010 mag er klaarblijkelijk nog een tandje bij: groot, groter, grootst en misschien wel gek, gekker gekst. Mag je er over zeuren, de schouders er over ophalen of ‘simpelweg’ trachten er een vinger achter te krijgen?
Nederland zal ook vandaag weer bijkans plat liggen. De ANWB verwacht een vroege avondspits. Valt er wat te volgen dan? Klokslag 16.00 is er het eerste duel van Oranje in de knock-outfase tegen Slowakije. Waar we ons dikwijls niet zoveel gelegen laten aan ‘beter een goede buur, dan een verre vriend’ vallen volwassen kerels elkaar nu jankend van geluk of van ongeluk in de armen wanneer Oranje scoort of een tegengoal voor de kiezen krijgt. De opgeklopte en gekunstelde gemeenschapszin laat echter onverbloemd zien dat we juist in dat laatste, zodra het normale leven weer zijn beloop neemt helemaal geen behagen scheppen. Druk, druk, druk. Het enige wat ons dan ook verenigt is het gezamenlijk belang om te kijken naar een potje bal trappen van over the edge betaalde ballenjongens. In de pauze van de match wordt er wat gebabbeld om vooral het geprek maar gaande te houden. Laat het vooral niet te diep gaan. En na afloop? Dan gaat ieder weer zijns weegs en worden de laatste roddels over de kledingkeuze van buurvrouw X tot onderwerp van gesprek gebombardeerd. Nederland ten voeten uit.
Woonachtig in zo’n wijk doe je er als niet voetballiefhebber goed aan te beseffen dat je tijdelijk outcast bent. Even een noodzakelijke boodschap doen bij de buurtsuper betekent dikwijls met de staart tussen de benen laveren door de oranjewaanzin. Meewarige blikken volgen je als je dit doet in de pauze van de eerste naar de tweede helft. Afkeurende blikken vallen je ten deel, wanneer je de dagelijke gang van zaken verricht tijdens de match der matches. Met een blauwe polo ben ik plotseling een bezienswaardigheid! Maar ik heb niets te verbergen, ben hooguit mezelf.
In de zoektocht naar zinsgeving en verbroedering creeeren we ons eigen oranjesurrogaat. Het leven zelf echter is zo vluchtig en voor we het beseffen voorbij. Waarom blijven hangen in oppervlakkig vernis van voorbij gaande aard? Zouden we niet beter kunnen streven naar een constant omzien naar mekaar? Daartoe moet er blijvend een wissel om. Koning Voetbal versus Koning Jezus dan. Geen strafschoppen. Geen corners. Wel hemels scoren tot in de eeuwen der eeuwen. Amen.
10 reacties op “Van voorbij gaande verbroedering”
Jan van Kollenburg op 28 Jun 2010 om 15:04 #
Bert, een mooi stukje reflectie op zich, dus bedankt. Het enige dat me wat stoort, maar er zijn er velen die deze gewoonte hebben, is het gebruik van “we”, terwijl je volgens mij “ze” bedoelt. Je doet er zelf immers niet aan mee. Maar ja, “ze” in plaats van “we” is in één keer bijzonder confronterend. Je zou ook kunnen zeggen dat je door “ze” in plaats van “we” te zeggen een zoutend zout bent.
Overigens ben ik blij weer eens wat anders te lezen dan enkel politiek. Politiek boeit me nauwelijks, moraal en sociologie des te meer.
Gielah op 28 Jun 2010 om 15:28 #
Onze rode kater, Tom, zal overigens ontroostbaar zijn als de WK voorbij zijn, want hij wacht nu steeds uitermate gespannen welk leuk oranje, rood of blauw speelding wij nú weer voor hem meebrengen zullen van het boodschappen doen.
Overigens is hij wel een braaf, maar toch ook – ontegenzeggelijk – LUI beest, dat na drie keer zo’n beessie opgooien en even onder de kast wegpingelen alweer vindt, dat moe worden hardstikke gevaarlijk is…. waarmee hij dus duidelijk een meer dan toevallige gelijkenis vertoont met de spelers van Oranje, zoals die zich tijdens de laatste twee WK-wedstrijden aan ons voordeden.
En verder blijken er in onze straat maar drie authentieke aso’s te wonen – iets dat ons toch wel verheugt – want de meeste mensen zitten hier dus NIET in met oranje plastic rotzooi getoonde huizen en hebben niet elke dag een nieuwe krat bier nodig.
Weliswaar hoeven wij in feite zelf niet eens radio of tv aan te zetten om te weten, hoe de wedstrijd verloopt…. want het dierlijke gebrul en getoeter van veraf en dichtbij geeft feilloos aan, wanneer er een doelpunt gemaakt is… maar wij gaan zo af en toe toch maar een blik op het scherm werpen, vanmiddag.
Ten eerste is het te warm of iets anders te doen en ten tweede hééft het wel iets, om al die kerels voortdurend aan elkaar te zien hangen, de ander ten val te zien brengen, quasi verontwaardigd te reageren als de scheidsrechter niet enthousiast is nadat ze een medespeler zowat het ziekenhuis in gewerkt hebben, zelf kreunend en kronkelend over het gras een imitatie van een stervende te zien weergeven en zich zo af en toe óók nog te zien herinneren, dat het in feite de bedoeling was om achter een bál aan te gaan…. en dat die de kant van de goal van de tégenstander uit moet…
Als je die spelers het minimumloon zou uitbetalen, plus hun reiskosten, zou ik het in feite al zonde van het geld vinden.
( U merkt wel, dat ik niet echt de spreekwoordelijke voetbalfan ben..).
1.3.8 op 28 Jun 2010 om 16:18 #
Ja, het is niet prettig om maatschappelijk teleurgesteld te zijn, zal ik anders een troostend deuntje spelen op mijn vuvuzela?
Bert Brouwer op 28 Jun 2010 om 17:16 #
@ jan van kollenburg
Dank voor de taalkundige opscherping!
sander_1583 op 30 Jun 2010 om 12:00 #
Nederland ten voeten uit? Die snap ik niet. In andere landen is er nogal wat meer temperament te vinden in de sport.
Daarnaast is je link met religie, niet verassend, maar deze keer wel treffend.
Religie is net als sport (denk aan de gladiatoren bijvoorbeeld) ontstaan om mensen van de wijs te brengen en slaafs achter bepaalde afleidingen aan te laten lopen. Bronvermelding heb ik er niet voor. helaas.
Bert Brouwer op 01 Jul 2010 om 11:43 #
In mijn beleving is religie recht doen aan het menszijn (oorsprong, waartoe, waarom ben ik hier) en sport kan ontaarden in sportverdwaazing. Dank voor je reactie Sander.
sander_1583 op 01 Jul 2010 om 14:17 #
religie kan niet ontaarden in religieverdwaazing? volgens mij is dat een DDS speerpunt.
Maar het blijft een goed stuk, mijn compliment.
Jan van Kollenburg op 01 Jul 2010 om 16:08 #
Het dunkt mij dat “religie is goed” een even onzinnige claim is als “politiek is goed” of “winkelmedewerkers zijn goed”. In feite is het nog sterker: het hele idee van een specifieke religie is dat die juist is en alle religie die er van afwijkt onjuist is en verworpen moet worden als misleidend in alles waar zij afwijkt.
Ik luister graag naar de stukjes van Pat Condell, ondanks dat hij niet in “mijn team” zit. Hij valt de georganiseerde religie aan, ook het Christendom, maar waar hij religie en Christendom aanvalt, moet ik hem doorgaans gelijk geven. Ik voel me overigens ook niet door hem aangesproken. Hij valt niet “ons” maar “hun” aan. Als ik vind dat hij ongelijk heeft, dán valt hij “mij” en “ons” aan.
Religie is een gegeven en het zit kennelijk in de mens ingebakken. Aan de ene kant verlangt een mens “eigen baas” (in feite: ik ben de god van mijn universum) te zijn en tegelijkertijd heeft bijna elk mens een of andere (meestal vage) belijdenis dat er “iets” boven hem is. Atheisme is een vrij nieuw en plaatselijk fenomeen.
Uiteraard is “mijn religie” de enige juiste. Als ik er anders over zou denken, dan zou het geen onderdeel zijn van “mijn religie”. Om te zeggen “ik weet het niet, maar ik vermoed…” is geen religie.
Bert Brouwer op 01 Jul 2010 om 23:08 #
@ Jan van Kollenburg
Dit zei Jezus: ‘Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven’. Dat is de leidraad waaraan ik mij vast houdt.
Peter op 02 Jul 2010 om 09:37 #
Well done Bert.