CU en SGP moeten elkaar niet langer uitsluiten
Jun 22nd 2010BertBrouwer.comOpen Podium
Met het onverwachte verlies van de CU bij de Tweede Kamer verkiezingen van 9 juni jl. van 6 naar 5 zetels en de bescheiden groei van de SGP, net geen derde zetel, is het zaak dat de twee partijen weer meer de handen ineen slaan.
Dat de christelijke kiezer net zo zwevend is als de seculiere kiezer, zoveel is wel duidelijk geworden. Met het fnuikende verlies voor het CDA en het jammerlijke teruggang voor de CU lijken de bakens inzake christelijke getuigenispolitiek voorgoed verzet te zijn. Er zal de aankomende maanden nog wat af geanalyseerd worden, maar 1 eenduidige conclusie mag getrokken worden: ook het kiezerslontje van de christelijke kiezer is korter geworden. Anno 2010 is er geen ruimte meer voor fletse partijprofielen of over datum zijn politici die het nog een keertje willen proberen. Kiezers willen pakkende oneliners, uitgesproken opvattingen en vooral panklare oplossingen, liever vandaag dan morgen. Je mag op dergelijk gedrag afdingen, de oppervlakkigheid ervan hekelen, maar het tijdsgewricht is er niet naar. Also sprach Zarathustra?
Vooral het CDA mag dit zich aantrekken. Cruciale inschattingsfouten zijn er gemaakt. Het specifiek eigene van het christendemocratisch denken werd niet ingebed in de sociaal-economische boodschap richting de kiezers, waardoor de partij pijnlijk gezichtsverlies leed en er niets anders overbleef als het armetierig benadrukken de ‘aangename’ gulden middenweg te zijn ten opzichte van de linkse PvdA en de rechtse VVD. Overtuigen kon men echter niet. Veel wol, weinig onderscheidende taal. Het kiezerspotentieel nam massaal de vlucht naar de meer uitgesproken PVV en de VVD. Het CDA doet er, of men nu wel of niet regeringsverantwoordelijkheid neemt, goed aan de aankomende jaren intern te herbronnen. Het Program van Uitgangspunten kan opnieuw uit de kast worden gehaald: aanvullen, updaten en herrijken en misschien dat het dan nog goed komt voor de christendemocratie.
Een dergelijke opzet zou ook de partij van Andre Rouvoet, de ChristenUnie, niet misstaan. Misschien minder dik aangezet dan bij het CDA, maar de noodzaak om te bezinnen is als het goed is aanwezig. De CU kwam door intern gekrakeel inzake het gevoelige homostandpunt binnen de partij uiteindelijk minder goed uit de verf dan verwacht. Dat kan in andere opzichten niet aan Andre Rouvoet gelegen hebben. Hij bracht het onderscheidende geluid (op financieel-economisch terrein links en op het gebied van ethiek terughoudend) goed voor het voetlicht en was dikwijls een aangename verpozing tussen het verbale geweld van Rutte (VVD) en Balkenende (CDA).
De derde speler in de christelijke politiek, de SGP, bracht het er stukken beter vanaf. Kees van der Staaij mag dan door de seculiere media in het politieke geweld op de achtergrond zijn geplaatst, wanneer hij sprak, dan was het vol geestdrift en zonder een millimeter afstand te doen van het SGP-gedachtegoed. De derde zetel mag dan niet geincasseerd zijn, de partij heeft wel kiezersgunst verworven. Vooral dat laatste zou voor de CU reden moeten zijn terug te komen op haar wat neerbuigende houding richting de mannenbroeders in de afgelopen jaren. We zullen het nooit helemaal weten, maar het had er alle schijn van dat het regeringspluche de CU minder salonfahig maakte jegens de SGP en dat is jammer want als er iets duidelijk is, dan is het dat verdere verdeeldheid tussen deze twee partijen zeer tot zeer ongewenst is.
Met het huidige zetelaantal van de CU in het achterhoofd en in de wetenschap dat de partij nog altijd een voortvloeisel is uit de twee partijen RPF en GPV, is de CU getalsmatig dus helemaal niet zo veel groter dan de SGP met haar bijna drie zetels. Mocht de CU in wijsheid besluiten tot een herbronnen te komen dan liggen er kansen en uitdagingen in het verschiet om de banden met zusterpartij SGP weer eens wat aan te halen.
Het aanzien van de christelijke politiek zou er mee gebaat zijn.
5 reacties op “CU en SGP moeten elkaar niet langer uitsluiten”
Geert op 23 Jun 2010 om 10:11 #
De laatste tijd vraag ik me toch af welke kant u op wilt met uw verhalen. Waar het begon met pro CDA, riep u pas op om PvdA te stemmen?
Overigens ben ik het met de laatste twee alinea’s wel eens. CU en SGP zouden krachten meer moeten bundelen i.p.v. katten op elkaar. Overigens kan ik u vertellen dat dit op diverse terreinen ook wel gebeurd.
J.K. op 23 Jun 2010 om 12:47 #
Wat moet je nu met dit verhaal van een auteur die de afgelopen maand uitsluitend ordinaire propaganda voor de PvdA heeft zitten te verspreiden op DDS?
Nou ja, toch maar een reactie, want dit onderwerp boeit me wel.
Politiek gezien is de CU eigenlijk een soort filiaal van het CDA. Op ethisch gebied is men in de afgelopen regeringsperiode behoorlijk gaan schuiven: Abortus, euthanasie, homosexualiteit; de onverzettelijke standpunten zijn allemaal vloeibaar geworden. Kortom, de CU is gewoon de linkervleugel van het CDA.
De christelijke politiek zou zeer gebaat zijn met een fusie tussen deze 2!
Met de SGP zijn de verschillen oneindig veel groter. Zolang de mannenbroeders vasthouden aan het vrouwenstandpunt, zit krachtenbundeling er echt niet in.
Herman01 op 23 Jun 2010 om 16:11 #
Waarom de CU niet fuseren met het CDA of de PvdA of zelfs met beiden? Dat zijn tenslotte ook linkse partijen. Rechts uit het CDA gaat dan vanzelf naar VVD en PVV en SGP.
De SGP heeft principes en houdt daar als een der weinigen aan vast een fusie met de CU zal niet mogelijk zijn tenzij het zijn principes verloochent.
J.K. op 23 Jun 2010 om 16:55 #
Nee hoor Herman01. Ook de SGP sjoemelt soms met principes.
Tientallen jaren klonk het uit monden van de mannenbroeders: “Liever Turks dan Paaps”. Want de SGP had geen grotere hekel dan aan de katholiek (de Paap). In één van hun heilige boekjes staat zelfs: “De Paapse mis is een vervloekte afgoderij”. En de Paus was de personificatie van de antichrist.
Maar zie, tijden veranderen en anno 2010 is de Islam (de Turk) de grootste vijand.
Het kan verkeren, zei Brederode al.
Gielah op 23 Jun 2010 om 18:56 #
Gen mens ter wereld kan met droge ogen beweren dat de SGP zwevende kiezers heeft.
Zéér honkvast zijn die juist.
Maar ook behoudend en principieel en onverzettelijk.
Men zou de PvdA, Groen Links, D’66, SP, de Partij voor de Dieren en zelfs het CDA zonder al te veel moeite bereid kunnen krijgen om met de C.U. samen te werken.
Geen centje pijn, want de C.U. past zich maar al te graag aan.
De enige partij die géén concessies zal doen aan deze machtsbeluste principeverloochenaars is juist de SGP en dan hebben we het niet in de eerste plaats over het feit, dat er bij de C.U. wel vrouwen actief meedoen.
Wie dit soort zaken aankaart zonder te bedenken of te vermelden dat de C.U. zijn oorsprong ontrouw is geworden omdat ze zo verschrikkelijk graag mee wil regeren en omdat de heer Rouvoet zo graag een auto met chauffeur heeft… een man die ook zijn koffertje draagt en wie niet met afschuw geregistreerd heeft dat de heer Arie Slob van die partij gesuggereerd heeft dat islam en christendom zo ongeveer gelijkwaardig zijn… die MOET wel oppervlakkig over de kern heenflodderen en de clou missen.
De christelijke politiek is allerminst gediend met een samengaan van CDA, C.U. en SGP.
Zoals al eerder werd opgemerkt: het CDA is al lang niet christelijk meer en de C.U. is ( als partij..) pas kort geleden als niet méér christelijk door de mand gevallen, hoewel er natuurlijk best binnen die partij enkelingen kunnen zijn, die wel degelijk trouwe christenen zijn, maar die toevallig iets aan hun ogen hebben, vandaar dat ze nog niet afgehaakt hebben.
Als CDA en C.U. op termijn samensmelten, dan zijn er twee partijen samengesmolten, maar geen CHRISTELIJKE partijen.
Het aanzien van nep-christelijke partijen interesseert mij geen biet en dient geen enkel doel.
Laat maar samengaan met de PvdA… daar gaan die partijen in feite toch naartoe.
Ik hoop en bid dat de SGP zelfstandig en wél christelijk blijft.
Het mag dan zeer mager zijn: 2 christelijke zetels op een aantal van 150 zetels, maar met deze twee héb je dan tenminste iets christelijks!
En van der Staay doet het voorlopig hardstikke goed.